அன்புடைமை

பாடல் வரிகள்

அதிகாரம் 8 – அன்புடைமை [சரணம் 1] அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ் ஆர்வலர் புன்கணீர் பூசல் தரும்! அன்பை அடைக்கும் கதவு இல்லையே, ஆழ்ந்த பாசம் மறையாததே, கண்ணீர் துளியில் வெளிப்படும் நேசம், கனிந்த இதயம் பேசுகின்றதே! ________________________________________ [சரணம் 2] அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர் அன்புடையார் என்பும் உரியர் பிறர்க்கு! அன்பில்லாதோர் தமக்கே வாழ்வார், அன்புடையோர் அனைவர்க்கும் சொந்தம், இரக்கம் நிறைந்த இனிய உள்ளம், இவ்வுலகையே இணைத்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 3] அன்போடு இயைந்த வழக்கென்ப ஆருயிர்க்கு என்போடு இயைந்த தொடர்பு! உயிரும் உடலும் ஒன்றுபோல, அன்பும் வாழ்வும் இணைந்திருக்கும், அன்பின் பாதையில் நடந்திடுவோர், அமைதியின் கனியை அறுவடிப்பார்! ________________________________________ [சரணம் 4] அன்புஈனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும் நண்பென்னும் நாடாச் சிறப்பு! அன்பு வளர்க்கும் ஆழ்ந்த பாசம், பாசம் வளர்க்கும் உண்மை நட்பு, நட்பின் வழியில் மலரும் வாழ்வு, நல்லிணக்கத்தின் நறுமணமே! ________________________________________ [சரணம் 5] அன்புற்று அமர்ந்த வழக்கென்ப வையகத்து இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு! அன்புடன் வாழும் இல்லம் எங்கும், ஆனந்தம் என்றும் பெருகிடுமே, இன்பம் தேடும் மனிதர் வாழ்வில், அன்பே உயர்ந்த செல்வமன்றோ! ________________________________________ [சரணம் 6] அறத்திற்கே அன்புசார் பென்ப அறியார் மறத்திற்கும் அஃதே துணை! அறத்தின் வேர் அன்பில்தானே, அதனை உணர்ந்தோர் உயர்ந்தோராவார், அன்பின்றி வாழ்வில் அறமில்லை, அன்பே நல்வழி காட்டுகின்றதே! ________________________________________ [சரணம் 7] என்பிலதனை வெயில்போலக் காயுமே அன்பிலதனை அறம்! எலும்பில்லா உடல் வாடும் போல, அன்பில்லா உள்ளம் வறண்டிடுமே, அறத்தின் வெப்பம் உணர்த்துகின்றது, அன்பே வாழ்வின் உயிர்மூச்சே! ________________________________________ [சரணம் 8] அன்பகத் தில்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண் வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று! அன்பின்றி வாழும் வாழ்க்கை எல்லாம், வறண்ட நிலத்தில் மரம்போலுமே, பசுமை இழந்த உலகம் போல, பயனின்றி நாட்கள் கழிந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 9] புறத்துறுப்பு எல்லாம் எவன்செய்யும் யாக்கை அகத்துறுப்பு அன்பிலவர்க்கு! உடலின் அழகு இருந்தாலென்ன, உள்ளத்தில் அன்பு இல்லையெனில், இதயம் மலரும் இரக்க வாழ்வே, மனித வாழ்வின் உண்மைப் பொக்கிஷம்! ________________________________________ [சரணம் 10] அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு என்புதோல் போர்த்த உடம்பு! அன்பினால் வாழ்வு உயிர் பெறுமே, அன்பே மனிதரின் உண்மை வாழ்வு, அன்பின்றி வாழும் உடலெல்லாம், உயிரற்ற உருவம் போன்றதன்றோ!