சுற்றந்தழால்

பாடல் வரிகள்

அதிகாரம் 53 – சுற்றம் தழால் [சரணம் 1] பற்றற்ற கண்ணும் பழைமை பாராட்டுதல் சுற்றத்தார் கண்ணே உள! பழைய உறவை மறக்காமல், அன்போடு காத்திடுவோம், பற்றுகள் நீங்கிய காலத்திலும், உறவின் பெருமை நிலைத்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 2] விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் அருப்பறா ஆக்கம் பலவும் தரும்! அன்பு குறையாத உறவுகள் இருந்தால், வாழ்வில் வளம் பெருகிடுமே, முடிவில்லா நன்மைகளைத் தரும், உறவின் வலிமை உயர்ந்ததே! ________________________________________ [சரணம் 3] அளவளாவு இல்லாதான் வாழ்க்கை குளவளாக் கோடின்றி நீர்நிறைந் தற்று! உறவுகளோடு கலந்து பழகாதவன், வாழ்க்கை வளமின்றி போகும், கரையில்லா குளத்தில் நீர் போல, நிலையற்றதாகி விடுமே! ________________________________________ [சரணம் 4] சுற்றத்தால் சுற்றப் படஒழுகல் செல்வந்தான் பெற்றத்தால் பெற்ற பயன்! செல்வம் பெற்ற மனிதன் செய்ய வேண்டியது, உறவுகளை காத்தல் ஆகும், உறவின் அன்பு கிடைத்திடுமேல், அதுவே செல்வத்தின் பயனாகும்! ________________________________________ [சரணம் 5] கொடுத்தலும் இன்சொலும் ஆற்றின் அடுக்கிய சுற்றத்தால் சுற்றப் படும்! கொடுக்கும் குணமும் இனிய சொல்லும், உறவுகளை இணைத்திடுமே, அன்புடன் வாழும் மனிதனைச் சுற்றி, அன்பானோர் பெருகிடுவர்! ________________________________________ [சரணம் 6] பெருங்கொடையான் பேணான் வெகுளி அவனின் மருங்குடையார் மாறுவர் மாறி! பெரும் கொடை செய்தாலும், கோபத்தை கைவிடவில்லை என்றால், அருகில் இருப்போரும் கூட, அவனை விட்டு விலகிடுவர்! ________________________________________ [சரணம் 7] காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் ஆக்கமும் அன்னநீ ரார்க்கே உள! காக்கை தன் உணவை பகிர்வது போல, உறவோடு பகிர்ந்து வாழ்வோம், பகிரும் மனம் கொண்டவர்க்கே, பெரும் வளம் வந்து சேருமே! ________________________________________ [சரணம் 8] பொதுநோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின் அதுநோக்கி வாழ்வார் பலர்! தலைவன் அனைவரையும் சமமாக, அன்புடன் நடத்தினால், அவரைச் சுற்றி மக்கள் எல்லாம், மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்திடுவர்! ________________________________________ [சரணம் 9] தமராகித் தற்றுறந்தார் சுற்றம் அமராமைக் காரணம் இன்றி வரும்! உறவுகளை மதிக்காமல் விட்டால், அன்பு கொண்டோரும் விலகுவர், காரணமில்லாத பிரிவுகளும், கவனமின்றி வாழ்வதால் வரும்! ________________________________________ [சரணம் 10] உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை வேந்தன் இழைத்திருந்து எண்ணிக் கொளல்! விலகிச் சென்ற உறவுகள் கூட, மீண்டும் வந்தால் ஏற்றிடுவோம், காரணம் அறிந்து அன்புடன் காத்தால், உறவுகள் மீண்டும் மலர்ந்திடுமே!