அறிவுடைமை

பாடல் வரிகள்

அதிகாரம் 43 – அறிவுடைமை [சரணம் 1] அறிவற்றங் காக்கும் கருவி செறுவார்க்கும் உள்ளழிக்கல் ஆகா அரண்! அறிவு என்னும் உயர்ந்த கருவி, ஆபத்தினின்று காத்திடுமே, பகைவராலும் அழிக்க முடியாத, பாதுகாப்பான கோட்டையாகும்! ________________________________________ [சரணம் 2] சென்ற இடத்தால் செலவிடா தீதொரீஇ நன்றின்பால் உய்ப்பது அறிவு! எங்கு சென்றாலும் தீமை நீக்கி, நன்மை வழியில் நடத்துவதே அறிவு, வாழ்வின் பாதை தவறாமல் காக்கும், விளக்காக அது விளங்கிடுமே! ________________________________________ [சரணம் 3] எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு! யார் சொன்னாலும் கேட்டு உணர்ந்து, உண்மையை அறிதலே அறிவு, தோற்றத்தை மட்டும் நம்பாமல், ஆழ்ந்த பொருளை கண்டிடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 4] எண்பொருள வாகச் செலச்சொல்லித் தான்பிறர்வாய் நுண்பொருள் காண்பது அறிவு! தெளிவான சொற்களால் பேசுவதும், பிறர் சொல்வதில் பொருள் காண்பதும், அறிவுடைய மனிதரின் பண்பாகும், அறிவு வாழ்வின் அழகாகும்! ________________________________________ [சரணம் 5] உலகம் தழீஇய தொட்பம் மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லது அறிவு! உலக இயல்பை அறிந்து வாழும், அறிவுடையோர் மனம் நிலைத்திருக்கும், இன்பம் துன்பம் வந்த போதும், அமைதியை என்றும் காத்திடுவர்! ________________________________________ [சரணம் 6] எவ்வது உறைவது உலகம் உலகத்தோடு அவ்வது உறைவது அறிவு! உலகத்தின் நிலை அறிந்து கொண்டு, அதற்கேற்ப நடப்பதே அறிவு, காலம் சூழ்நிலை உணர்ந்த வாழ்வு, கண்ணியமான வாழ்க்கை தருமே! ________________________________________ [சரணம் 7] அறிவுடையார் ஆவது அறிவார் அறிவிலார் அஃதறி கல்லா தவர்! அறிவுடையோர் வரும் காலத்தை, ஆராய்ந்து அறிந்து செயல்படுவார், அறிவில்லாதோர் அதனை உணராமல், அவசர முடிவுகள் எடுப்பாரே! ________________________________________ [சரணம் 8] அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது அஞ்சல் அறிவார் தொழில்! அஞ்ச வேண்டிய தீமையை அஞ்சுவதும், அஞ்சாத இடத்தில் துணிவதும், அறிவுடையோரின் பண்பாகும், அதுவே வாழ்வின் நெறியாகும்! ________________________________________ [சரணம் 9] எதிரதாக் காக்கும் அறிவினார்க்கு இல்லை அதிர வருவதோர் நோய்! வரும் ஆபத்தை முன்கூட்டியே, அறிவுடையோர் அறிந்திடுவார், எதிர்காலத்தை காக்கும் அறிவால், இடர்கள் அவரை அணுகாதே! ________________________________________ [சரணம் 10] அறிவுடையார் எல்லாம் உடையார் அறிவிலார் என்னுடைய ரேனும் இலர்! அறிவுடைய மனிதன் அனைத்தும் பெற்றவன், அறிவு இல்லாதவன் எதுவும் இல்லாதவன், அழியாத செல்வம் அறிவே என்று, அறிஞர்கள் என்றும் கூறுகின்றார்!