நிலையாமை

பாடல் வரிகள்

அதிகாரம் 34 – நிலையாமை [சரணம் 1] நில்லாத வற்றை நிலையின என்றுணரும் புல்லறி வாண்மை கடை! நிலையில்லா உலக வாழ்வை, நிலையானது என்று எண்ணாதிருப்போம், மாறும் இயற்கை உணர்ந்து வாழ்ந்தால், மெய்யான அறிவு பிறந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 2] கூத்தாட்டு அவைக்குழாத் தற்றே பெருஞ்செல்வம் போக்கும் அதுவிளிந் தற்று! கூத்து முடிந்த பின் கலைந்து செல்லும், கூட்டம் போல செல்வம் போகும், வந்த செல்வம் நிலைக்காது என்பதை, வாழ்வில் என்றும் உணர்ந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 3] அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் அதுபெற்றால் அற்குப ஆங்கே செயல்! நிலையில்லாத செல்வம் கிடைத்தால், நல்ல செயல்கள் செய்திடுவோம், செல்வம் இருக்கும் காலத்திலே, சிறந்த நன்மைகள் செய்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 4] நாளென ஒன்றுபோல் காட்டி உயிர்ஈரும் வாளது உணர்வார்ப் பெறின்! நாட்கள் செல்லும் தோற்றத்திலே, நம் ஆயுள் குறைந்து கொண்டிருக்கும், காலத்தின் உண்மையை உணர்ந்தவர்கள், கனிவுடன் வாழ்ந்து விடுவார்கள்! ________________________________________ [சரணம் 5] நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் நல்வினை மேற்சென்று செய்யப் படும்! மூச்சு நின்று போகும் முன்னே, நல்ல செயல்கள் செய்திடுவோம், வாழும் காலம் குறைவென்பதால், வாழ்வை அர்த்தமாய் அமைத்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 6] நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும் பெருமை உடைத்திவ் வுலகு! நேற்று வாழ்ந்த மனிதன் இன்று இல்லை, இதுவே உலகின் இயல்பாகும், நிலையாமையை உணர்ந்திடுவோம், நேர்மையுடன் வாழ்ந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 7] ஒருபொழுதும் வாழ்வது அறியார் கருதுப கோடியும் அல்ல பல! ஒரு நொடியின் வாழ்வை அறியாத நாம், கோடி எண்ணங்கள் கொள்கின்றோம், காலத்தின் அருமை உணர்ந்து, கருணையுடன் நடந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 8] குடம்பை தனித்தொழியப் புள்பறந் தற்றே உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு! கூட்டைவிட்டு பறக்கும் பறவை போல, உடலை விட்டு உயிர் பிரியும், உடல் நிலையற்றது என்பதை உணர்ந்து, உயர்ந்த நெறியில் வாழ்ந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 9] உறங்குவது போலும் சாக்காடு உறங்கி விழிப்பது போலும் பிறப்பு! உறக்கம் போல தோன்றும் மரணம், விழிப்பு போல வரும் பிறப்பு, வாழ்வின் மர்மம் அறிந்திடுவோம், நல்ல வழியில் நடந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 10] புக்கில் அமைந்தின்று கொல்லோ உடம்பினுள் துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு! உடலுக்குள் தங்கிய உயிர், என்றும் நிலைத்திருப்பதில்லை, நிலையற்ற வாழ்வை உணர்ந்து, நல்லறம் செய்து வாழ்ந்திடுவோம்!