வெகுளாமை

பாடல் வரிகள்

அதிகாரம் 31 – வெகுளாமை [சரணம் 1] செல்லிடத்துக் காப்பான் சினங்காப்பான் அல்லிடத்துக் காக்கினென் காவாக்கால் என்! வலிமை உள்ள இடத்திலும் கோபம், வாழ்வை அழிக்கும் தீய குணமே, எந்த நிலையிலும் சினம் காத்தால், என்றும் உயர்வை அடைந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 2] செல்லா இடத்துச் சினந்தீது செல்லிடத்தும் இல்லதனின் தீய பிற! பலமில்லா இடத்தில் கோபம், பண்பை இழக்கும் செயலாகுமே, வலிமை உள்ள இடத்திலும் சினம், வாழ்வில் தீமையைத் தருமே! ________________________________________ [சரணம் 3] மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டும் தீய பிறத்தல் அதனால் வரும்! கோபத்தை நெஞ்சில் வைத்திருந்தால், கொடுமையான விளைவு வரும், மறந்து மன்னிக்கும் மனதினாலே, மகிழ்ச்சி வாழ்வில் மலர்ந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 4] நகையும் உவகையும் கொல்லும் சினத்தின் பகையும் உளவோ பிற! கோபம் வந்தால் சிரிப்பும் போகும், சந்தோஷம் கூட மறைந்திடுமே, சினத்தை விடும் நல்ல உள்ளம், சிறந்த உறவை வளர்த்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 5] தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால் தன்னையே கொல்லும் சினம்! தன்னை காக்க விரும்பும் மனிதன், தன் கோபத்தை காத்திடுவான், அடங்காத சினம் இறுதியில் வந்து, அவனையே அழித்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 6] சினமென்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி இனமென்னும் ஏமப் புணையைச் சுடும்! சினம் என்னும் கொடிய நெருப்பு, சேர்ந்த உறவை அழித்திடுமே, அன்பு என்னும் இனிய பிணைப்பை, அதுவே வந்து சுட்டிடுமே! ________________________________________ [சரணம் 7] சினத்தைப் பொருளென்று கொண்டவன் கேடு நிலத்தறைந்தான் கைபிழையாது அற்று! கோபத்தை பெருமை என்று எண்ணுவோர், கேட்டைத் தாமே அழைத்திடுவார், நிலத்தை அடித்த கைக்கு போலே, துன்பம் அவரையே தொடர்ந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 8] இணர்எரி தோய்வன்ன இன்னா செயினும் புணரின் வெகுளாமை நன்று! நெருப்பைப் போல துன்பம் செய்தாலும், நல்லோர் கோபம் கொள்ளமாட்டார், மன்னிக்கும் உயர்ந்த மனதினாலே, மனிதம் என்றும் உயர்ந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 9] உள்ளிய தெல்லாம் உடனெய்தும் உள்ளத்தால் உள்ளான் வெகுளி எனின்! கோபம் இல்லா தூய மனதில், நல்ல எண்ணங்கள் நிறைவேறும், அமைதி கொண்ட உள்ளம்தானே, ஆசைகளை வெற்றியாக்கும்! ________________________________________ [சரணம் 10] இறந்தார் இறந்தார் அனையர் சினத்தைத் துறந்தார் துறந்தார் துணை! கோபத்திற்கு அடிமையானோர், வாழ்வின் நன்மையை இழந்திடுவர், சினத்தை முற்றும் துறந்தவரோ, சிறந்த வாழ்வின் துணை பெறுவர்!