இனியவைகூறல்

பாடல் வரிகள்

அதிகாரம் 10 – இனியவை கூறல் [சரணம் 1] இன்சொலால் ஈரம் அளைஇப் படிறிலவாம் செம்பொருள் கண்டார்வாய்ச் சொல்! இனிமையாய் பேசும் நல்ல சொற்கள், இதயங்களை இணைத்திடுமே, உண்மையோடு அன்பும் கலந்தால், உலகம் முழுதும் மகிழ்ந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 2] அகனமர்ந்து ஈதலின் நன்றே முகனமர்ந்து இன்சொலன் ஆகப் பெறின்! அன்புடன் கொடுப்பது நன்மை என்றால், அதையும் விட மேலானது, மலர்ந்த முகத்தால் இனிதாய் பேசும், மனமகிழ் சொற்கள் செல்வமன்றோ! ________________________________________ [சரணம் 3] முகத்தான் அமர்ந்தினிது நோக்கி அகத்தானாம் இன்சொல் இனதே அறம்! மலர்ந்த முகமும் இனிய வார்த்தையும், மனதில் அன்பை விதைக்கின்றதே, உள்ளம் கனிந்து பேசும் மொழியே, உயர்ந்த அறத்தின் அடையாளமே! ________________________________________ [சரணம் 4] துன்புறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும் யார்மாட்டும் இன்புறூஉம் இன்சொல் அவர்க்கு! இனிமையான சொற்கள் பேசுவோர்க்கு, இன்னல்கள் எல்லாம் அகன்றிடுமே, மகிழ்ச்சி மலரும் உறவுகளெல்லாம், மனித நேயம் வளர்ந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 5] பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு அணியல்ல மற்றுப் பிற! பணிவும் இனிய சொற்களும் சேர்ந்தால், பாரின் சிறந்த அணியதுவே, அழகு தருவது ஆடை அல்ல, அன்பின் மொழியே அலங்காரமே! ________________________________________ [சரணம் 6] அல்லவை தேய அறம்பெருகும் நல்லவை நாடி இனிய சொலின்! நல்லதை எண்ணி இனிதாய் பேச, தீமைகள் எல்லாம் விலகிடுமே, அறமும் அன்பும் வளர்ந்திடவே, அழகிய வாழ்வு மலர்ந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 7] நயன்ஈன்று நன்றி பயக்கும் பயன்ஈன்று பண்பின் தலைப்பிரியாச் சொல்! பயனுள்ள வார்த்தை பேசுகின்றோர், பண்பின் பெருமை விளக்குகின்றார், நன்மை தருகின்ற இனிய மொழிகள், நாளும் உறவை வளர்த்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 8] சிறுமையுள் நீங்கிய இன்சொல் மறுமையும் இம்மையும் இன்பம் தரும்! இழிவில்லாத இனிய சொற்கள், இம்மை மறுமை நன்மை தரும், ________________________________________ [சரணம் 9] இன்சொல் இனிதீன்றல் காண்பான் எவன்கொலோ வன்சொல் வழங்குவது! இனிய சொற்களின் பலனை அறிந்தும், கடுமொழி பேசுவது ஏனன்றோ? அன்பின் மொழியை தேர்ந்தெடுத்தால், அமைதி உலகில் நிலைத்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 10] இனிய உளவாக இன்னாத கூறல் கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று! இனிய சொற்கள் இருக்கும்போது, இன்னாச் சொற்களை ஏன் பேசுவோம்? கனியை விடுத்து காயைத் தேர்வது போல், கடுஞ்சொல் வாழ்வை கசப்பாக்குமே!