வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும் துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்.
வலியறிதல்
குறள் 471–480
அதிகார இசைப்பாடல்
பாடல் வரிகள்
அதிகாரம் 48 – வலியறிதல் [சரணம் 1] வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும் துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்! செயலின் வலிமை அறிந்து கொண்டு, தன் வலிமையும் தெரிந்திடுவோம், பகைவர் வலியும் துணை வலியும், ஆராய்ந்து செயல்படுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 2] ஒல்வது அறிவது அறிந்ததன் கண்தங்கிச் செல்வார்க்குச் செல்லாதது இல்! தன்னால் முடியும் செயல்களை, தெளிவாக அறிந்து நடந்தால், முயற்சியுடன் முன்னே செல்வோர்க்கு, முடியாதது ஒன்றும் இல்லையே! ________________________________________ [சரணம் 3] உடைத்தம் வலியறியார் ஊக்கத்தின் ஊக்கி இடைக்கண் முரிந்தார் பலர்! தன் வலிமை அறியாமல், அதிக ஊக்கத்தோடு சென்றவர், நடுவழியில் தோல்வி கண்டு, நொந்து போனோர் பலராவார்! ________________________________________ [சரணம் 4] அமைந்தாங்கு ஒழுகான் அளவறியான் தன்னை வியந்தான் விரைந்து கெடும்! தன் அளவை அறியாமல், தன்னைப் பெரிதாய் எண்ணுபவன், சரியான வழி தவறி சென்று, விரைவில் அழிவை அடைவான்! ________________________________________ [சரணம் 5] பீலிபெய் சாகாடும் அச்சிறும் அப்பண்டம் சால மிகுத்துப் பெயின்! சிறிய பொருளும் அளவுக்கு மீறி, சேர்ந்தால் பெரும் சுமையாகும், அதுபோல தன் திறன் மீறிய, செயல்கள் தீமை தருமே! ________________________________________ [சரணம் 6] நுனிக்கொம்பர் ஏறினார் அஃதிறந்து ஊக்கின் உயிர்க்கிறுதி ஆகி விடும்! மரக்கிளையின் நுனியில் ஏறி, அளவு மீறி சென்றால், வீழ்ச்சி வந்து சேர்வது போல, அதிக ஆசை அழிவைத் தரும்! ________________________________________ [சரணம் 7] ஆற்றின் அளவறிந்து ஈக அதுபொருள் போற்றி வழங்கும் நெறி! தன் திறனையும் செல்வத்தையும், அளந்து அறிந்து செயல்படுவோம், அளவோடு வாழும் வாழ்க்கை, அமைதியை என்றும் தருமே! ________________________________________ [சரணம் 8] ஆகாறு அளவிட்டி தாயினும் கேடில்லை போகாறு அகலாக் கடை! வருமானம் குறைவாக இருந்தாலும், செலவு அளவுடன் இருந்தால், வாழ்க்கை நிம்மதியாகும், அளவறிதல் செல்வம் காக்கும்! ________________________________________ [சரணம் 9] உளவரை தூக்காத ஒப்புர வாண்மை வளவரை வல்லைக் கெடும்! தன் வசதியை அறியாமல், உதவி செய்வது கூடாது, அளவறிந்து செய்யும் உதவி, அழியாத நன்மை தருமே! ________________________________________ [சரணம் 10] உள்ளம் உடைமை உடைமை பொருளுடைமை நில்லாது நீங்கி விடும்! உறுதியான உள்ளமே செல்வம், பொருள் செல்வம் நிலையற்றது, அறிவும் துணிவும் கொண்ட மனமே, ஆயுள் முழுவதும் துணையாகும்!
இந்த அதிகாரத்தின் 10 குறள்கள்
ஒல்வ தறிவது அறிந்ததன் கண்தங்கிச் செல்வார்க்குச் செல்லாதது இல்.
உடைத்தம் வலியறியார் ஊக்கத்தின் ஊக்கி இடைக்கண் முரிந்தார் பலர்.
அமைந்தாங் கொழுகான் அளவறியான் தன்னை வியந்தான் விரைந்து கெடும்.
பீலிபெய் சாகாடும் அச்சிறும் அப்பண்டஞ் சால மிகுத்துப் பெயின்.
நுனிக்கொம்பர் ஏறினார் அஃதிறந் தூக்கின் உயிர்க்கிறுதி ஆகி விடும்.
ஆற்றின் அறவறிந்து ஈக அதுபொருள் போற்றி வழங்கு நெறி.
ஆகாறு அளவிட்டி தாயினுங் கேடில்லை போகாறு அகலாக் கடை.
அளவறிந்து வாழாதான் வாழ்க்கை உளபோல இல்லாகித் தோன்றாக் கெடும்.
உளவரை தூக்காத ஒப்புர வாண்மை வளவரை வல்லைக் கெடும்.