கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக.
கல்வி
குறள் 391–400
அதிகார இசைப்பாடல்
பாடல் வரிகள்
அதிகாரம் 40 – கல்வி [சரணம் 1] கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக! கற்க வேண்டிய கல்வி எல்லாம், குறை இல்லாமல் கற்றிடுவோம், கற்ற அறிவின் வழியில் நின்று, கண்ணியமாக வாழ்ந்திடுவோம்! ________________________________________ [சரணம் 2] எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும் கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு! எண்ணும் எழுத்தும் மனித வாழ்வின், இரு கண்கள் போல விளங்குமே, அறிவின் ஒளியைத் தரும் கல்வி, அனைவர்க்கும் துணையாகுமே! ________________________________________ [சரணம் 3] கண்ணுடையர் என்பவர் கற்றோர் முகத்திரண்டு புண்ணுடையர் கல்லா தவர்! கற்றவர்க்கு அறிவின் கண்கள் உண்டு, கல்லாதவர் கண்கள் இருந்தும், அறிவின் ஒளியை காண முடியாமல், இருள் நிறைந்திருப்பாரே! ________________________________________ [சரணம் 4] உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல் அனைத்தே புலவர் தொழில்! அறிஞர்கள் சந்தித்த நேரம், அன்புடன் அறிவைப் பகிர்வார்கள், பிரியும் போது மனதில் நிற்கும், பெரும் மகிழ்ச்சியே கல்வியாகும்! ________________________________________ [சரணம் 5] உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றுங் கற்றார் கடையரே கல்லா தவர்! செல்வம் உள்ளவர் முன்பும் கூட, கற்றவர் பணிவுடன் இருப்பார், கல்வி இல்லாத பெருமை எல்லாம், உண்மையில் பயனற்றதாகும்! ________________________________________ [சரணம் 6] தொட்டனைத் தூறும் மணற்கேணி மாந்தர்க்குக் கற்றனைத் தூறும் அறிவு! மணலில் தோண்டினால் நீர் சுரக்கும், அதுபோல கற்றிடும் அளவெல்லாம், மனிதர்க்கு அறிவு பெருகி வரும், மகத்தான செல்வம் ஆகுமே! ________________________________________ [சரணம் 7] யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன் சாந்துணையும் கல்லாத வாறு! கல்வி கற்ற மனிதருக்கு, எந்த நாடும் சொந்தமாகும், அறிவு இல்லாமல் வாழ்பவர்க்கோ, வாழ்வின் வழிகள் குறைந்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 8] ஒருமைக்கண் தான்கற்ற கல்வி ஒருவற்கு எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து! ஒரு பிறவியில் கற்ற கல்வி, என்றும் துணையாக நிற்கும், அறிவு என்னும் அழியாச் செல்வம், அனைத்து காலமும் காத்திடுமே! ________________________________________ [சரணம் 9] தாமின் புறுவது உலகின் புறக்கண்டு காமுறுவர் கற்றறிந் தார்! தாம் பெறும் அறிவின் பயனை, உலக நலனோடு இணைப்பார், கற்றறிந்த நல்ல மனிதர்கள், கருணையுடன் வாழ்ந்திடுவார்! ________________________________________ [சரணம் 10] கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி ஒருவற்கு மாடல்ல மற்றை யவை! அழியாத உயர்ந்த செல்வம், அறிவைத் தரும் கல்வியன்றோ, பொருள் செல்வம் எல்லாம் போனாலும், கல்விச் செல்வம் நிலைத்திடுமே!
இந்த அதிகாரத்தின் 10 குறள்கள்
எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண் டும் கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு.
கண்ணுடையர் என்பவர் கற்றோர் முகத்திரண்டு புண்ணுடையர் கல்லா தவர்.
உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல் அனைத்தே புலவர் தொழில்.
உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றுங் கற்றார் கடையரே கல்லா தவர்.
தொட்டனைத் தூறும் மணற்கேணி மாந்தர்க்குக் கற்றனைத் தூறும் அறிவு.
யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன் சாந்துணையுங் கல்லாத வாறு.
ஒருமைக்கண் தான் கற்ற கல்வி ஒருவற்கு எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து.
தாமின் புறுவது உலகின் புறக் கண்டு காமுறுவர் கற்றறிந் தார்.
கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி யொருவற்கு மாடல்ல மற்றை யவை.